On parmak klavye: temel sıra ve parmak yerleşimi

On parmak yazma, klavyeye bakmadan, her parmağın kendi tuş grubundan sorumlu olduğu yazma şeklidir. Parmakların tuşların yerini öğrenir, gözlerin metinde kalır. Hızlı yazanların neredeyse tamamı böyle yazar.

Parmakların harflerin orta sırasında durur ve her vuruştan sonra oraya döner. Türkçe Q klavyede sol el A S D F, sağ el J K L Ş üzerinde durur; sağ serçe parmağın Ş ve İ tuşlarından sorumludur. F ve J tuşlarındaki küçük çıkıntılar, bakmadan yerini bulmanı sağlar.

İngilizce QWERTY'de temel sıra A S D F / J K L ve sonrasındaki tuştur; Almanca QWERTZ'de A S D F / J K L Ö, Fransızca AZERTY'de ise Q S D F / J K L M'dir.

Her parmak, temel tuşunun üstünde ve altında kalan çapraz bir sütundan sorumludur:

• İşaret parmakları en çok işi yapar: her biri iki sütuna bakar – solda F, G, R, T, V, B; sağda J, H, U, Y, N, M.
• Orta parmaklar D ve K sütunlarına bakar (E, C ve I, Ö).
• Yüzük parmakları S ve L sütunlarına bakar (W, X ve O, Ç).
• Serçe parmaklar A'ya ve sağ eldeki temel tuşların sağında kalan her şeye (P, Ğ, Ü, Ş, İ, nokta) ve ayrıca Shift, Enter ve Backspace'e bakar.
• Başparmaklar boşluk tuşuna basar – genelde son harfi yazmayan elin başparmağı.

Türkçe Q'da Ğ, Ü, Ş, İ, Ö ve Ç harflerinin hepsi klavyenin kenarlarında olduğu için serçe ve yüzük parmakları İngilizceye göre daha çok çalışır. Isı haritanda bu tuşlar kırmızı çıkıyorsa sebebi budur.

• Yavaş ve doğru başla; bakmadan 15–20 WPM iyi bir ilk hedeftir.
• Aşağı bakma. Mecbur kalırsan ne yazdığını görmek için ekrana bak.
• Uzun oturumlar yerine her gün 15–20 dakika çalış.
• Birkaç testin olunca alıştırma modunu kullan – kaçındığın tuşlara seni yönlendirir.

Şu an birkaç parmakla yazıyorsan, geçiş bir süre seni yavaşlatır – çoğu zaman iki ila dört hafta. Çoğu insan bir iki ay içinde eski hızını geçer ve sonrasında da gelişmeye devam eder; tek tek tuş arayarak yazmak ise genelde 40 WPM civarında tıkanır. İşinde verimli kalman gerekiyorsa önce alıştırmalarda on parmak yaz, eski hızına ulaşınca tamamen geç.